Kraków. VI Konferencja naukowa „Opieka Paliatywna i Hospicyjna - medycyna, humanizm, wolontariat” za nami

Ewa Wacławowicz
Ewa Wacławowicz
Jerzy Sawicz/Biuro Prasowe UJ
Dodaj komentarz:
Udostępnij:
Kolejna edycja konferencji naukowej „Opieka Paliatywna i Hospicyjna - medycyna, humanizm, wolontariat” zgromadziła w murach Uniwersytetu Jagiellońskiego ponad 350 osób. Ponadto ze względu na hybrydową formę szóstej edycji, blisko 150 osób uczestniczyło w konferencji online.

FLESZ - Wkrótce ruszą zapisy na szczepienie trzecią dawką

Wydarzenie zorganizował Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Jagielloński - Collegium Medicum oraz Towarzystwo Przyjaciół Chorych „Hospicjum im. św. Łazarza” w Krakowie. W tym roku dyskusja odbyła się pod hasłem: "Samotność u kresu - wyzwania opieki wspierającej w czasie pandemii".

Konferencję otworzyło wystąpienie prof. dr hab. med. Tomasza Grodzickiego, Prorektora Uniwersytetu Jagiellońskiego ds. Collegium Medicum, który zwrócił uwagę, że pandemia i samotność towarzysząca pacjentom pokazała jak ważne są takie konferencje jak ta zwłaszcza mając na względzie to, że medycyna paliatywna wciąż jest niejako w cieniu. Dr Jolanta Stokłosa, Prezes Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Chorych „Hospicjum im. św. Łazarza” w Krakowie, opowiedziała uczestnikom m.in. o tym, jak funkcjonowało hospicjum w pandemii i z jakimi problemami musiało się mierzyć. Przypomniała również historię ośrodka, które w tym roku świętuje jubileusz 40-lecia powstania.

Wykład otwierający pt. „Czymże więc jest czas?” Kilka refleksji na temat śmierci i przemijania, wygłosił prof. dr hab. Jacek Popiel,
Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Rektor UJ zwrócił uwagę, że tematyka cierpienia, śmierci, przemijania i towarzyszenia w odchodzeniu znana jest w literaturze, muzyce czy poezji od wieków. Mając to na względzie podzielił się ze zgromadzonymi krótkimi refleksjami dotyczącymi m.in. mitu o Orfeuszu i Eurydyce, a także nawiązującym do niego poemacie Czesława Miłosza "Orfeusz i Eurydyka". Na zakończenie swojego wystąpienia prof. dr hab. Jacek Popiel wspomniał życie, twórczość, a także swoje ostatnie spotkanie z ks. Józefem Tischnerem, który na łożu śmierci powiedział, że "cierpienie nie uszlachetnia".

Zaproszeni eksperci wzięli udział w trzech sesjach o: osamotnieniu pacjentów w pandemii, hospicjach dla dzieci i nienowotworowych stanach terminalnych. O krakowskich doświadczeniach związanych z problemami psychologicznymi pacjentów z cukrzycą, opowiedziała dr n. med. Katarzyna Cyranka, Katedra Psychiatrii, Uniwersytet Jagielloński – Collegium Medicum, która przedstawiła wyniki dwuetapowego badania przeprowadzonego przez Polskie Towarzystwo Diabetologiczne. Wykazało ono, że diabetycy, prócz strachu przed zakażeniem COVID-19, zmagali się m.in. z poczuciem bezradności czy braku energii. Towarzyszyły im również obawy związane z utrudnionym dostępem do służby zdrowia, lęk o zdrowie diabetologów czy lęk przed tym, że zabraknie im insuliny.

Dr hab. n. med. Tomasz Dangel z Fundacji Warszawskie Hospicjum dla Dzieci zastanawiał się jak duże i czy jest w ogóle zapotrzebowanie na pediatryczną opiekę paliatywną w Polsce. W tym celu przeanalizował m.in. dane GUS dotyczące przyczyn zgonów dzieci w wieku 0-17 lat oraz młodych dorosłych w wieku 18-29 lat, zmarłych w okresie 1999-2019 oraz w 2020 roku. Jak mogliśmy usłyszeć liczba hospicjów domowych dla dzieci jest niewspółmierna do potrzeb, gdyż np. w województwie małopolskim jest ich za dużo, natomiast w województwie lubelskim - za mało. Dr hab. n. med. Tomasz Dangel zwrócił również uwagę, że pracownicy hospicjów, gdzie nie występują zgony, nie nabywają umiejętności prowadzenia pacjentów w stanie ciężkim, zagrażającemu życiu. Co skutkuje tym, że nie potrafią leczyć dzieci w terminalnej fazie choroby nowotworowej.

O tym natomiast, jak wygląda dojrzewanie w cieniu takiej choroby opowiedział dr hab. Maciej Pilecki, kierownik Kliniki Psychiatrii Dzieci i Młodzieży, Uniwersytet Jagielloński – Collegium Medicum, konsultant wojewódzki w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży.

Największy błąd jaki my klinicyści możemy zrobić to niedostrzeżenie tego, że nasz pacjent dojrzał i traktowanie go tak jak gdyby czas od momentu pierwszego spotkania nie minął

- powiedział dr hab. Maciej Pilecki

Na pytanie o to "Dlaczego chorzy wyleczeni z choroby nowotworowej cierpią z powodu bólu?" odpowiedział z kolei prof. dr hab. Jerzy Wordliczek, kierownik Kliniki Intensywnej Terapii Interdyscyplinarnej, Uniwersytet Jagielloński – Collegium Medicum.

Uczestnicy konferencji usłyszeli następnie opowieść o historii, misji i akcjach Fundacji Mam Marzenie, która świętuje w tym roku 18 lat istnienia. Dyskutowali również m.in. o tym jakie są konsekwencje późnego rozpoznania HIV, ale też o standardach postępowania w terapiach medycznych u pacjentów będących u kresu życia.

Na zakończenie odbyły się warsztaty poświęcone prowadzeniu trudnych rozmów z umierającymi pacjentami, ich opiekunami i bliskimi - w tym dziećmi; komunikacji z osobami chorymi, u których występują jakościowe zaburzenia funkcji poznawczych; prawom pacjenta i RODO w opiece hospicyjnej oraz kompresjoterapii obrzęków.

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie