Zdrowi siedzą w psychiatryku. Za karę są faszerowani lekami

Artur Drożdżak
Artur Drożdżak
Piotr Wojtaszak, krakowski prawnik  uważany za mecenasa od spraw beznadziejnych. Specjalizuje się w sprawach karnych i rodzinnych.
Piotr Wojtaszak, krakowski prawnik uważany za mecenasa od spraw beznadziejnych. Specjalizuje się w sprawach karnych i rodzinnych. fot. Andrzej Banaś
Krakowski prawnik Piotr Wojtaszak odkrył, że za kratami oddziałów zamkniętych szpitali psychiatrycznych siedzą, po nawet dwadzieścia lat, zdrowi ludzie. Faszeruje się ich mocnymi lekami, karze za to, że składają skargi na personel, odmawia wychodzenia na dwór, co zagwarantowane mają więźniowie. Wegetują w beznadziei.

Reprezentuje Pan pacjentów, którzy całe lata spędzili na oddziałach detencyjnych, czyli zamkniętych, szpitali psychiatrycznych. Nietypowa specjalizacja.
Piotr Wojtaszak: W takich placówkach medycznych są wykonywane środki zabezpieczające, a to część szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości. Ja pokazuję jego słabości.

Jak wygląda codzienne życie osób, wobec których zdecydowano o przymusowym umieszczeniu w zakładzie psychiatrycznym?
Monotonia. Niezbyt wyszukane posiłki o tej samej godzinie. Wsad do kotła 4,50- 4,80 złotych za jeden dzień, ale są też i szpitale, gdzie stawka to 8 złotych. Można ironizować, że rozpieszczają one pacjentów.

Ale faszerują lekami...
I to nawet trzy razy dziennie. Są też przypadki, jak w sprawie mojego klienta Krystiana Brolla, celowego lekowania, czyli karnego podawania leków za brak subordynacji czy pisanie skarg na personel. Pan Krystian dostawał leki w końskich dawkach, często kilkanaście razy większych niż dopuszczalne. Po tych lekach tracił świadomość i kontakt z otoczeniem.

Zdarzają się akty agresji w oddziałach zamkniętych?
Tak, między pacjentami. Jedni są w fazie maniakalnej, inni depresyjnej i często ci pierwsi znęcają się nad tymi drugimi. To nie jest środowisko, które sprzyja wyleczeniu. Dochodzi do samookaleczeń, targnięć się na życie m.in. z powodu warunków, w jakich przebywają ci ludzie.

Personel może stosować środki przymusu bezpośredniego...
Może. Obezwładniają agresywnego pacjenta i zapinają w pasy.

Biją?
Nikt tego nie powie.

Wykorzystywanie seksualne na takim oddziale?
Rzadko się zdarza, bo środki psychoaktywne w dużej części minimalizują popęd seksualny i powodują stałą lub chwilową impotencję.

Takie szpitale mieszczą się przeważnie w starych budynkach.
Zgadza się. Wolno stojące obiekty, których stan techniczny jest fatalny. Obskurne toalety, odpadający tynk, zimno, kraty w oknach. W pomieszczeniach znajduje się po 20-25 chorych w jednym miejscu. W okresie zimowym w niektórych budynkach temperatura spada do 7-8 stopni Celsjusza.

Są przepustki.
Teoretycznie są, ale w praktyce rzadko stosowane, na pewno rzadziej niż w zakładach karnych. Prawie nie ma spacerów. Wszyscy moi klienci narzekali na to, że mieli takie okresy w szpitalu, że nie mogli przez 4-5 miesięcy wychodzić poza swój oddział, nawet na spacerniak. Osadzeni w zakładach karnych mogą wychodzić raz dziennie po godzinie, a osoby chore powinny to robić częściej, by się dotlenić, by to wpłynęło pozytywnie na stan zdrowia. Tak nie jest.

W więzieniu każdy wie, kiedy kończy mu się kara. Może odliczać dni do wolności. A jak jest tutaj?
W szpitalu pacjent nie ma takiego ostatecznego terminu zakończenia pobytu. Koniec jest wtedy, gdy wpływa do szpitala postanowienie sądu o uchyleniu środka zabezpieczającego. Wtedy człowiek wychodzi. Nikt jednak nie wie, kiedy taki dokument trafi do placówki.

Wszystko zaczyna się od opinii lekarzy, że człowiek jest niepoczytalny...
Nie. Zaczyna się od popełnienia czynu zabronionego. Jest wielu chorych psychicznie, którzy chodzą po ulicach, ale dopóki nie wejdą w konflikt z prawem, nie mogą być umieszczeni na oddziale detencyjnym. W nim przebywają osoby, które popełniły czyn zabroniony w warunkach zniesionej poczytalności i trafiają tam w związku z orzeczeniem sądu karnego.

Członkowie rodziny zgłaszają, że im groziłem, przyjeżdża policja, zaczynają mnie badać, bo przyznałem się, że kiedyś miałem kontakt z psychiatrą. I nagle się może okazać, że zagrażam innym i trzeba mnie izolować?
Tak może być. Najgorsze, gdy ktoś miał kontakt z psychiatrą, bo wtedy ma już przyklejoną łatkę. Jeśli do tego dochodzi zamach na mienie lub osobę, to prokurator powołuje biegłych, którzy określają, czy ktoś jest zdrowy psychicznie, czy popełnił przestępstwo w warunkach zniesionej poczytalności.

Potem taka opinia lekarza rzutuje na cały pobyt pacjenta w szpitalu. Jest sprawdzana, zmieniana?
Za kilka dni mam w sądzie sprawę klienta, który w mojej ocenie od 12 lat jest błędnie diagnozowany. Zarzuca mu się, że ma urojenia dotyczące zdrad swojej żony, ale nikt tego nie weryfikował. Na rozprawie biegły na moje pytanie nie był w stanie odpowiedzieć, dlaczego wydał taką a nie inną opinię.

To znaczy, że lekarze kopiują opinie poprzedników lub swoje sprzed lat!?
To norma. Tam, gdzie pracują na komputerach, jeszcze łatwiej jest to zrobić. Europejski Trybunał Praw Człowieka w jednym z wyroków stwierdził, że zakazane jest takie kopiowanie opinii lekarskiej. Jej wydanie musi być poprzedzone osobistym badaniem pacjenta. Przy kopiowaniu opinii tego aktualnego badania po prostu nie ma.

Zastosowanie przez sąd pobytu w zamkniętym zakładzie może być bezzasadne?
Owszem, najczęściej wtedy, kiedy sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu, a nie na rozprawie, nie przeprowadzając pełnego postępowania dowodowego, którego celem jest określenie sprawstwa danej osoby. Niestety, często wbrew przepisom Kodeksu postępowania karnego i pomimo że podejrzany nie przyznaje się do czynu na etapie postępowania przygotowawczego, sąd rozpoznaje ją w tym właśnie trybie bez udziału podejrzanego. W takim postępowaniu sąd opiera się jedynie na materiale dowodowym zgromadzonym przez prokuraturę. Sędzia wysyła podejrzanego do zamkniętego zakładu, mimo że nie jest on nawet oskarżony. Nie udowodniono mu winy, a mimo to płaci za to pozbawieniem wolności.

Sąd co 6 miesięcy decyduje o losie człowieka w takiej izolacji.
Lekarze na oddziale redagują okresową opinię sądowo-psychiatryczną i przesyłają ją do sądu, a on raz na pół roku musi rozpatrzyć, czy dalej stosować środek zabezpieczający, czy go uchylić.

Jest obowiązek wysłuchania pacjenta przed sądem?
Nie ma, ale sąd powinien to zrobić. Jeśli lekarze stwierdzą, że udział podejrzanego w toku postępowania sądowego jest niewskazany, to sąd nie jest zobligowany do doprowadzenia takiej osoby na rozprawę. To obrońca powinien dbać o interesy klienta.

Pacjenci, którzy żalą się na personel na oddziale, są gorzej traktowani?
Zdecydowanie tak. Jeden z moich klientów był szykanowany przez personel szpitala do tego stopnia, że to się przerodziło w dręczenie i torturowanie. Podawano mu leki, ale nie w celach leczniczych, bo bez medycznej podstawy do zmiany terapii. Krystian Broll przyjmował leki w dawkach po 300 miligramów, a dopuszczalna dla niego dawka wynosiła 25 miligramów! Prokuratura wszczęła postępowanie w sprawie takich praktyk w szpitalu w Rybniku. Brolla karano za niesubordynację, bo sprzeciwiał się personelowi i chciał mieć wgląd do własnej dokumentacji medycznej.

Elektrowstrząsy to chyba przeszłość?
Też się zdarzają. Mowa o podłączaniu elektrod z prądem do głowy pacjenta na około 10 minut. Jest to niezwykle inwazyjny zabieg. Jego skutki są porażające.

Ilu ludzi przebywa na takich oddziałach detencyjnych w Polsce?
Około 2200-2300 osób. W takich szpitalach jest około 120 łóżek z maksymalnym stopniem zabezpieczenia. Tam trafiają osoby, które stanowią bardzo poważne zagrożenie dla innych.

Ale Pana klienci znaleźli się tam z błahego powodu. Na przykład Stanisław Belski...
...spędził w takiej izolacji 8 lat. Za kradzież kawy wartej 327 złotych.

A Feliks Meszka?
11 lat w izolacji za groźby karalne.

Jan Kossakowski?
Aż 20 lat w odosobnieniu za usiłowanie podpalenia. W jego domu tliły się stare gazety i nie było żadnego pożaru, nikomu nic się nie stało i nie było szkody materialnej. Najgorsze, że osoby te stanęły pod zarzutami, które są zagrożone karą do 2-3 lat więzienia, a były w szpitalach, w zamknięciu, po kilkanaście lat. Gdyby sąd orzekał karę wobec osoby poczytalnej, to za taki czyn orzekałby karę z warunkowym zawieszeniem lub grzywnę, a nie karę pozbawienia wolności.

Większa wina jest po stronie lekarzy czy sądu?
Ona się rozkłada, ale zdecydowanie jej większy ciężar jest po stronie lekarzy. Sądy muszą wierzyć lekarzom, którzy formułują opinię. Ale zawsze jest możliwość powołania innych biegłych, gdy coś budzi wątpliwości.

To koszty, terminy, trochę zachodu...
To nic w porównaniu z tym, że się kogoś pozbawia wolności - podstawowej wartości zapisanej w konstytucji.

Podstawowy błąd to...
To jednak brak rzetelnej pracy ze strony lekarzy. Gdyby właściwie diagnozowali i poświęcali należną uwagę pacjentowi, to sądy miałyby mniej pracy. Często nie chce mi się wierzyć w to, co piszą lekarze. W jednej z opinii sugerowali umieszczenie osoby w szpitalu, bo na co dzień nie miała odpowiednich warunków bytowych. Chyba ktoś nie zrozumiał, że oddział detencyjny to nie schronisko, ale miejsce, gdzie daje się tabletki i zastrzyki, czasem nawet stosuje się elektrowstrząsy. W innej sprawie biegły na rozprawie twierdził, że jego zdaniem trzeba dalej trzymać osobę w szpitalu, bo... miała lęki, martwiła się, co z nią będzie, kiedy wyjdzie z niego po dwudziestu latach.

Często w opinii są superlatywy o pacjencie: spokojny, miły, uczynny, bezkonfliktowy, ale...
... a wnioski końcowe są skrajnie odmienne: „wnosimy o dalsze stosowanie środka zabezpieczającego z uwagi na możliwość popełnienia czynu sprzecznego z prawem”. Sąd ma 10 minut na rozpoznanie takiej sprawy, bierze akta, czyta wnioski końcowe, a reszty już nie, bo nie ma czasu.

W końcu człowiek wychodzi i...
Jak ma 25 lat i był przez rok niesłusznie pozbawiony wolności, to może sobie ułożyć życie. Ja mam przypadki, gdy ktoś był już na emeryturze i trafił do szpitala psychiatrycznego na 10 lat. Wychodzi i ma w rozsypce rodzinę, nie ma pracy, nie ma dokąd pójść. To dramat w wymiarze materialnym. Jan Kossakowski, kiedy trafił do szpitala, zostawił wyposażony dom. Teraz wrócił, a tam ruina bez okien, z dziurawym dachem.

Najpierw wyciągnięcie pacjenta ze szpitala, potem walka o zadośćuczynienie.
Ten etap jest tylko wtedy, gdy mam wiedzę, że doszło do nieprawidłowości na etapie postępowania w prokuraturze, w sądzie lub w postępowaniu wykonawczym.

Jakie są kwoty za krzywdę?
Kilkaset złotych, a nawet 10 tys. złotych za dzień takiej izolacji. Są orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, które te kwestie porządkują.

Ma Pan porównanie, jak to jest w Europie?
We Włoszech nie ma szpitali psychiatrycznych i słyszałem, że zlikwidowano oddziały detencyjne, natomiast są ośrodki wsparcia psychiatrycznego. Takich molochów, jak szpitale w Polsce, nigdzie nie ma. Jesteśmy tu na końcu świata, nie widać tu żadnej reformy.

Zdrowi siedzieli w psychiatryku

Krystian Broll
Był budowniczym gliwickiej fabryki Opla,gdy trafił na 8 lat do szpitala psychiatrycznego w Rybniku za groźby karalne.Musiał przyjmować silne leki psychotropowe. Teraz walczy o 14 mln zł zadośćuczynienia za krzywdę.

Stanisław Belski
58-latek spod Krakowa po kradzieży kawy spędził na oddziale zamkniętym 8 lat. Sąd orzekł, że cierpi na schizofrenię paranoidalną i istnieje prawdopodobieństwo, że popełni podobny czyn.

Jan Kossakowski
z podlubelskiej wsi w domu zaprószył ogień. Nic się nie stało, spłonęła paczka gazet. Wcześniej leczył się w związku z chorobą alkoholową, więc został uznany za niepoczytalnego. W psychiatryku spędził 19 lat.

Najnowsze informacje o epidemii koronawirusa

Wideo

Komentarze 46

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

J
Jan

Schizofrenia- duma Lucyfera. Gdy chcesz wyzdrowieć musisz bardzo tego chcieć. Gdy nie chcesz być zamkniętym, musisz powiedzieć swojemu lekarzowi że jesteś chory.

;%/££

Na pohybel psychiatrom.

G
Gość

Skąd wiadomo, że są zdrowi? Pracowałam rok na sobieskiego i nikt tam na oddziale nie był zdrowy. Ci ludzie bez leków okaleczali się, mogli zabić lub byli zagrożeniem dla innych. Ale fakt jest jeden panuje tam znieczulica większości personelu.

J
Jedentaki

1/ elektrowstrząsy to uznana, skuteczna metoda terapii chorób psychicznych, zbyt rzadko stosowana z powodu przesądów, nie dowodow.

2/ podawanie leków trzy razy dziennie jest podyktowane stanem zdrowia.

3/ pan mecenas udaje, że jest zdolny do oceny zdrowia psychicznego lepiej niż zespół lekarzy i psychologów. Pogratulować, jaki pan jest mądry, oczytany i oczywiście skromny.

4/ sądy nie kierują się łatką, więc człowiek leczący się psychiatrycznie nie musi się bać - sąd kieruje się opinią biegłego. Im szczegółowiej w dokumentacji pacjent ma opisane leczenie, tym lepiej dla niego - mniejsza szansa na omyłkę biegłych.

5/ tak, ludzie popełniają błędy, więc psychiatrzy też. Warto przy takiej rewelacji podać statystyki, bo tu chodzi o proporcje.

6/ psychiatria jest nauką empiryczną a psychiatrzy to lekarze, znają się więc nie tylko na psychologii ale też medycynie ogólnej - na dyżurach jest więcej interny niż psychiatrii uwierzcie.

7/ stosowanie dawek over the counter jest możliwe, lekarz ocenia ryzyko. Nie pan mecenas, ktorego życie polega na czytaniu sztywno papierka. Istnieją fast metabolizers, istnieje potrzeba sedacji pacjenta agresywnego...

8/ po to są też pasy. Ich użycie jest ograniczone stricte do ochrony życia i zdrowia pacjenta otoczenia,wymaga stałego monitorowania (dozór ścisły badanie pacjenta co 4h).

9/ stan budynków jest opłakany, bo takie indywidua jak ww. mecenas zniechęca ludzi do psychiatrii, co rzutuje na mniejsze wyczulenie ludzi na potrzebę dofinansowania tego sektora zdrowia publicznego...

10/ ...a zaburzenia z kręgu depresyjnych i lękowych odpowiadają od 2016 lub 2017 (sprawdźcie mnie szybko) za większość wydatków jeśli chodzi o zwolnienia lekarskie - problemy psychiczne są powszechne! "Łatkę" ma w Polsce miliony ludzi, a osadzonych jest trzy rzędy wielkości mniej, więc ludzie - leczcie się psychiatrycznie, nie musicie cierpieć, można sobie pomóc. A historie pana mecenasa wsadźcie między dreszczowce klasy C a newsy z fakta czy superexpressu.

t
tom

Ci pseudolekarze psychiatrzy to patologia sama , wszystko i wszystkich do jednego wora , regułki ogłupiające, bełkot medyczno-prawniczy w papiery i zadowoleni a człowiek załatwiony na dobre .Te oddziały to państwo w państwie powinni to rozpi.....lić dawno, szkoda podatków na te kpiny.........

G
Gość
17 listopada 2019, 01:11, Ula:

Moj syn z Zespolem Aspergera bardzo uzdolniony dostal pismo z Sadu na wniosek mops krakow o zamkniecie w szpitalu psychiatrycznym bo mimo zdolnosci jest na rencie z calkowita niezdolnoscia do pracy ( czasowa) i nie pracuje - wedlug mops ma pracowac gdziekolwiek - nawet w zakladach pracy chronionej dla uposledzonych - on nie jest uposledzony.

Ponadto mops wymagal wystepowania w mediach.

Sprawa sie toczy w Kraowie . Mops napisal, ze mial rane cieta przedramienia bo wyskoczyl przez okno chociaz nigdy nie wyskoczyl przez okno, a palec skaleczyl na 4 mm przy otwieraniu okna.

To jest uznane przez urzednikow jako prawdopodobienstwo psychoz chociaz zaden orzecznik tego nie stwierdzil.

Rozprawa na 19.11.2019 .

Zrezygnować z zasiłku trzeba było, a jak nie to w razie niekorzystnego wyroku uciekać za granicę (choć teraz [wulgaryzm] koronawirus :/)

G
Gość
18 stycznia, 23:33, Tttttt:

Jestem zażenowany. "Najgorsze, gdy ktoś miał kontakt z psychiatrą, bo wtedy ma już przyklejoną łatkę". Wydawałoby się, że stygmatyzacja pacjentów z zaburzeniami psychicznymi jest corazz rzadsza, ten tekst pokazuje, że niekoniecznie. Przesłanie jest takie - "nie idź do psychiatry, bo dostaniesz łatkę". Świetnie, więc lepiej się nie leczyć? Właściwie leczone nawet najcięższe choroby psychiczne nie uniemożliwiają pacjentowi zwyczajnego funkcjonowania. Jako człowiek praktykujący psychiatrię jestem wręcz oburzony - zadziwia mnie, że takie słowa mogly paść z ust osoby, ktora na co dzień ma styczność z osobami z problemami psychiatrycznymi.

Dobra dobra cwaniaczku psychiatro ilu zdrowych wysłaliście pod klucz osobiście ? Oczywiście,że to działa jak "łatka",sobie artykuł przeczytaj - "był u psychiatry znaczy że psychiczny i do psychuszki" - tak to w sądach działa. Niestety. A jak zdrowego potraktują w psychuszcze końską dawką psychotropów to raczej na pewno już zdrowy umysłowo całkiem nie będzie.

Oczywiście naprawdę chorzy psychicznie istnieją,ale oni akurat do psychiatry się raczej nie zgłaszają.

G
Gość
17 stycznia, 12:18, Maxx:

Jeśli wszystkie informacje mecenasa są tak wiarygodne jak ta o elektrowstrząsach to gratuluję profesjonalizmu. Wypowiedzi adwokata nastawione są na sensację, a może przyciągnięcie klientów? Gdzie etyka zawodowa?

A co tu jest niewiarygodnego. Elektrowstrząsy są nadal praktykowane jeśli pacjent zgodzi się na piśmie. A wiadomo jeśli pacjent dostaje kosmiczne dawki leków to nie wie co podpisuje i że w ogóle to robi...

u
ulas
18 stycznia, 18:16, Kkkk:

Nikogo się tam nie trzyma za karę. To bzdura. Przecież utrzymanie pacjenta kosztuje a szpitale pękają w szwach. Raczej na siłę się wypuszcza chorych. Chyba, że starzy ludzie mają emerytury/renty, które przywłaszczają sobie ordynatorzy kręcąc wałki. Zamiast w osrodkach pomocy spolecznej siedzą w psychiatrykach. O kradzieżach na oddziałach nie wspomnę. To domena głównie pielęgniarek. Dostajesz niwe ciuchy od rodziny i nagle giną a oskarżani są inni pacjenci.

Niech żyje naiwność! Właśnie w tym jest problem w tym chorym systemie. Otóż detent to złoty pacjent!

Dzień w otwartym zakładzie psychiatrycznym wynosi (dane sprzed kilku lat) średnio 164,5 złotego, a po około trzech miesiącach ta kwota spada do 70 proc. Za detenta NFZ płaci średnio 190 zł dziennie, w województwie śląskim – 208 zł i zawsze jest to 100 proc., bez względu na czas pobytu. Najdroższy jest pacjent na oddziale "wydobywczym" – kosztuje państwo 267,8 złotych.

Tak więc szpital zarabia głownie na pacjentach na oddziałach zamkniętych... Im ich więcej tym więcej kasy a im spokojniejszy pacjent tym łatwiejsza praca więc "opłaca się trzymać zdrowego jako chorego bo nie ma z nim aż tyle pracy co z chorym i agresywnym. A za wszystko płaci NFZ czyli w zasadniczo to my wszyscy podatnicy za te chore praktyki. Nikt nie ponosi odpowiedzialności. Sporo z tych pacjentów zwyczajnie nie doczeka na swoje odszkodowanie, które znów my będziemy płacić a nie winni czyli lekarze i sędzia.

u
ulas
19 stycznia, 07:51, Gość:

Tendencyjny artykuł. Mecenas dał pytania "dziennikarzowi" albo sam nawet je sobie zadawał. To nie wywiad. To monolog bzdur osoby, która bardzo powierzchownie patrzy na sprawę i nie ma jeszcze odpowiedniej wiedzy. A pytanie... czemu mecenas zapomniał o tajemnicy zawodowej. Czy podając nazwiska i sprawy na pewno dba o dobro klientów?

Przecież sprawy tych ludzi są już publiczne. Polecam zapoznaniem się z reportażem "Pacjent urojony. 8 lat w psychiatryku za kradzież kawy".

m
miska

przecież psychiatrzy na siłę przypinają komuś niepoczytalność - i pozbawiają bezsensownej ludzi wolności, torturując ich, pozbawiając możliwości normalnego leczenia, ignorując występujące dolegliwości somatyczne

G
Gość

Tendencyjny artykuł. Mecenas dał pytania "dziennikarzowi" albo sam nawet je sobie zadawał. To nie wywiad. To monolog bzdur osoby, która bardzo powierzchownie patrzy na sprawę i nie ma jeszcze odpowiedniej wiedzy. A pytanie... czemu mecenas zapomniał o tajemnicy zawodowej. Czy podając nazwiska i sprawy na pewno dba o dobro klientów?

T
Tttttt

Jestem zażenowany. "Najgorsze, gdy ktoś miał kontakt z psychiatrą, bo wtedy ma już przyklejoną łatkę". Wydawałoby się, że stygmatyzacja pacjentów z zaburzeniami psychicznymi jest corazz rzadsza, ten tekst pokazuje, że niekoniecznie. Przesłanie jest takie - "nie idź do psychiatry, bo dostaniesz łatkę". Świetnie, więc lepiej się nie leczyć? Właściwie leczone nawet najcięższe choroby psychiczne nie uniemożliwiają pacjentowi zwyczajnego funkcjonowania. Jako człowiek praktykujący psychiatrię jestem wręcz oburzony - zadziwia mnie, że takie słowa mogly paść z ust osoby, ktora na co dzień ma styczność z osobami z problemami psychiatrycznymi.

K
Kkkk

Nikogo się tam nie trzyma za karę. To bzdura. Przecież utrzymanie pacjenta kosztuje a szpitale pękają w szwach. Raczej na siłę się wypuszcza chorych. Chyba, że starzy ludzie mają emerytury/renty, które przywłaszczają sobie ordynatorzy kręcąc wałki. Zamiast w osrodkach pomocy spolecznej siedzą w psychiatrykach. O kradzieżach na oddziałach nie wspomnę. To domena głównie pielęgniarek. Dostajesz niwe ciuchy od rodziny i nagle giną a oskarżani są inni pacjenci.

O
On

Moja rada: Leki pod język. Potem wypluć. Tak robiłem. Poza tym większość zdrowych tam siedzi na własne życzenie, żeby uniknąć odpowiedzialnosci karnej np. za pobicia, albo potrącenia pieszych samochodem pod wplywem alkoholu.

Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3